ગોરખપુરમાં દીનદયાળ ઉપાધ્યાય યુનિવર્સિટીના ગેટ સામે ત્રણ બહેનો ચાની દુકાન ચલાવે છે, વર્તિકા, વંદિતા અને અવંતિકા ેંઁજીઝ્ર ઝ્રજીઈ પાસ કરીને UPSC ઓફિસર બનવાની ઇચ્છા રાખે છે. તેમના પિતાના લકવાગ્રસ્ત થયા પછી તેઓ અભ્યાસ પૂર્ણ કરતી વખતે ચા વેચી રહ્યા છે

(એજન્સી) નવી દિલ્હી, તા.૯
જીવનના રસ્તા હંમેશા સરળ નથી હોતા. અચાનક આવતી કટોકટી સૌથી બહાદુર લોકોને પણ હચમચાવી શકે છે. પરંતુ ઉત્તર પ્રદેશના ગોરખપુરથી એક પ્રેરણાદાયી અને કરોડરજ્જુને ઠંડક આપતી વાર્તા બહાર આવી છે, જે સાબિત કરે છે કે મજબૂત નિશ્ચયથી ગરીબી અને લાચારીને પણ દૂર કરી શકાય છે. નાણાકીય મુશ્કેલીઓ અને કૌટુંબિક કટોકટીનો ભોગ બનવાને બદલે, મહારાજગંજની ત્રણ બહેનો – વર્તિકા, વંદિતા અને અવંતિકા – એ પોતાનું ભાગ્ય જાતે ઘડવાનું નક્કી કર્યું છે. તેઓ ગોરખપુરમાં દીનદયાળ ઉપાધ્યાય યુનિવર્સિટીના ગેટ સામે ચાની દુકાન ચલાવે છે. તેઓ દેશની સૌથી મુશ્કેલ પરીક્ષા,UPSC પાસ કરવાનું સ્વપ્ન પણ જુએ છે. તેમની સફર સાબિત કરે છે કે સફળતા સંસાધનો પર આધારિત નથી. સવારથી સાંજ સુધી ચાની દુકાનનું સંચાલન કરવું, સ્મિત સાથે સેવા કરવી અને પછી મોડી રાત સુધી ઓનલાઈન વર્ગો લઈને સિવિલ સર્વિસીસ પરીક્ષા માટે અભ્યાસ કરવો – આ બહેનોનો દિનચર્યા એ દરેક યુવાન માટે એક પાઠ છે જે નાની મુશ્કેલીઓથી ડરી જાય છે. આ ત્રણ બહેનોનું જીવન હંમેશા આવું નહોતું. તેમના પિતા, રામસકલ ઉપાધ્યાય, મહારાજગંજમાં એક કંપનીમાં શાખા મેનેજર હતા. પરિવારની આર્થિક સ્થિતિ સારી હતી. પરંતુ ૨૦૧૭માં અચાનક લકવાગ્રસ્ત થયેલા હુમલાએ બધું બદલી નાખ્યું. તેમના પિતાએ નોકરી ગુમાવી દીધી, અને તેમની સારવાર માટે તેમને તેમની બચત અને તેમના ગામડાનું ખેતર પણ વેચવું પડ્યું. ઘરના ખર્ચાઓનું સંચાલન કરવું અને તેમના પિતાની માસિક દવાઓની વ્યવસ્થા કરવી મુશ્કેલ બની ગઈ, જેનો ખર્ચ ૫,૦૦૦-૬,૦૦૦ રૂપિયા હતો. મોટા ભાઈ શિવમને પણ શાળા છોડીને ટેલિમાર્કેટર તરીકે કામ કરવું પડ્યું. પરિવારને ટેકો આપવા માટે, તેમની બીજી પુત્રી, વંદિતાએ બાળકોને ટ્યુશન આપવાનું અને નાની નાની નોકરીઓ કરવાનું શરૂ કર્યું. પરંતુ તે સફળ ન થયું. પછી બહેનોએ ચાની દુકાન ખોલવાનું નક્કી કર્યું. શરૂઆતમાં, તેમની માતા, માધુરી, સમાજથી ડરતી હતી અને ના પાડી. પરંતુ જ્યારે પરિસ્થિતિમાં સુધારો ન થયો, ત્યારે ત્રણેય બહેનોએ માત્ર ૮,૦૦૦ રૂપિયાથી, DDU ગેટની સામે “બિલીવર બિસ્ટ્રો” નામની ચાનો દુકાન ખોલી. લોકો ફક્ત તેમની ચા અને મેગીથી જ નહીં, પણ તેમના જુસ્સાથી પણ પ્રભાવિત થાય છે. આખો દિવસ સ્ટોલનું સંચાલન કરવું અને રાત્રે  અનેUPSC પરીક્ષાઓની તૈયારી કરવી. આ બહેનોનો દિનચર્યા ખરેખર પ્રેરણાદાયક છે. મોટી બહેન, વર્તિકા (૨૨), પાસે B. Scડિગ્રી છે અને તે ઘરેથીUPSCપરીક્ષાની તૈયારી કરી રહી હતી. તે સવારે ૪ વાગ્યે અભ્યાસ કરવા માટે ઉઠે છે, તેના પરિવાર અને નાની બહેનોની સંભાળ રાખે છે, અને પછી બીજા ૫-૬ કલાક અભ્યાસ કરે છે. તેનું સ્વપ્ન દેશની પ્રખ્યાત ૈંછજી અધિકારી બનવાનું છે. વંદિતા (૨૧) અને તેની સૌથી નાની બહેન, અવંતિકા (૧૯), DDUમાં BAના પ્રથમ વર્ષના વિદ્યાર્થીઓ છે. તેઓ સવારે ૭ થી સાંજે ૭ વાગ્યા સુધી યુનિવર્સિટીના ગેટ સામે સ્ટોલનું સંચાલન કરે છે.