(એજન્સી) તા.૨૪
વિસ્થાપન શિબિરમાં એક મહિલા તંબુની બહાર દોરડા પર કપડાં લટકાવીને ઊભી છે. રવાન બદ્રનો થાકી ગયેલો ચહેરો છે કારણ કે તે કાળજીપૂર્વક કપડાંના દરેક ટુકડાને દૂર કરે છે. એક ચળવળ તેણીને ઉપર જોવા માટે દબાણ કરે છે, તે તેની છ વર્ષની પુત્રી માસ્સા છે. માસ્સા એક ખુશ-ખુશ-ભાગ્યશાળી નાની છોકરી છે જે રમતમાં વ્યસ્ત રહે છે અને દરેક વસ્તુ પર ઉત્સાહપૂર્વક ટિપ્પણી કરે છે. તેની માતા કહે છે કે યુદ્ધ પહેલા તેને પણ પોશાક પહેરવાનો શોખ હતો, જેટલો મોટો અને વધુ રંગીન ડ્રેસ તે તેના મિત્રોને બતાવતો તેટલો જ આનંદ આવતો. બદરના કપડાની લાઇન પરના કપડાંની સ્થિતિ દયનીય છે – ઝાંખા, ખેંચાયેલા, પેચ કરેલા અને ફાટેલા પેન્ટ અને શર્ટ એકબીજાની બાજુમાં લટકેલા છે. ૩૪ વર્ષીય મહિલા અને તેનો પરિવાર – પતિ અહેમદ, ૩૮, અને તેમના બાળકો, ૧૧ વર્ષીય યારા, આઠ વર્ષીય મોહમ્મદ, માસ્સા અને ત્રણ વર્ષનો ખાલિદ – ઓક્ટોબરમાં ગાઝા સિટીમાંથી વિસ્થાપિત થયા હતા. ગયા વર્ષે જ્યારે તેઓ ચાલ્યા ગયા, ત્યારે બદરે માત્ર થોડી વસ્તુઓ લીધી, તે વિચારીને કે તે જલ્દીથી ઘરે પાછા આવશે. ઘણી વખત વિસ્થાપિત થયા પછી, બદ્ર નિરાશાની નજીક છે, “મેં બધું પાછળ છોડી દીધું,” તેણી કહે છે કે હવે તેના બાળકોના કપડાં દિવસો સુધી પહેરવા અને પછી ધોવાઇ ગયા છે. બદર કહે છે, “ક્યારેક, માસ્સા મને તેના કપડાં વિશે પૂછે છે. તેણીને દરેક વસ્તુ યાદ છે. તેણી તેના લાલ ઈદના ડ્રેસ વિશે પૂછે છે. તેણી તેના મનપસંદ પાયજામા વિશે પૂછે છે. મને ખબર નથી કે મારે શું જવાબ આપવો જોઈએ. “દરરોજ, હું તેને કહું છું કે આપણે ‘કાલે’ ઘરે જઈશું, પણ હું જૂઠું બોલું છું. અમે પાછા નહીં આવીએ.” બદરે વાત કરવાનું બંધ કરી દીધું અને ખુલ્લી આગ પર રાખેલા ખોરાકને જોવા લાગી. દરેક જગ્યાએ માતાપિતાની જેમ જ્યારે બદર પાસે વધારાના પૈસા હોય છે, ત્યારે તે તેના બાળકો માટે વસ્તુઓ ખરીદવાનો પ્રયાસ કરે છે. પરંતુ ગાઝામાં તેણી પાસે ફક્ત જૂના અને વપરાયેલા કપડાંની ઍક્સેસ છે, જે સામાન્ય રીતે ખોટી કદના હોય છે, કારણ કે ત્યાં અન્ય કોઈ કપડાં ઉપલબ્ધ નથી.
- Mon, October 5, 2026
- Top Stories
- Trending
- Mon, October 5, 2026