ગાઝામાં મહિલા માટે સલામત જગ્યાની એક પહેલ તેઓને મનોવૈજ્ઞાનિક સહાય, જાગૃતિ સત્રો અને મહિલાઓને આઘાતમાંથી સાજા કરવા માટે એક સ્થળ પ્રદાન કરે છે

(એજન્સી) તા.૩૦
દેઇર અલ-બલાહ, ગાઝા પટ્ટીમાં દરરોજ સવારે ૯ વાગ્યે, તેના પાંચ બાળકોની જરૂરિયાતો પૂરી કર્યા પછી, ઓલા સાલેહ અલ-અમાલ કેમ્પમાં તેના પરિવારને આશ્રય આપતા તંબુમાંથી બહાર નીકળે છે. લગભગ પાંચ મિનિટ પછી, ૩૯ વર્ષીય મહિલા કેમ્પમાં બીજા તંબુમાં પહોંચે છે અને થોડા કલાકો માટે, તે માતૃત્વ, વિસ્થાપન અને દુઃખથી દૂર જાય છે. આ એક માત્ર મહિલાઓ માટે સલામત જગ્યા છે જ્યાં કલેક્ટિવ ડેવલપમેન્ટ પ્રોજેક્ટ્‌સ દ્વારા સંચાલિત વ્યાપક કાર્યક્રમના ભાગ રૂપે દૈનિક સત્રો યોજવામાં આવે છે, જે એક એવી સંસ્થા છે જે યુદ્ધના દબાણનો સામનો કરવા માટે મનોવૈજ્ઞાનિક સહાય, જૂથ ચર્ચાઓ અને વ્યવહારુ માર્ગદર્શન પ્રદાન કરે છે. અહીં, સાલેહને એવા લોકો સાથે વાત કરવાની તક મળે છે જેઓ તેમની લાગણીઓને સમજે છે. મનોવૈજ્ઞાનિકો પાસે તેણીને એવું કંઈક મળે છે જે તેણીએ ગાઝામાં પેલેસ્ટીની સામે ઇઝરાયેલના નરસંહાર યુદ્ધથી ઘણું બધું છીનવાઈ ગયું ત્યારથી અનુભવવા માટે સંઘર્ષ કર્યો છે. તે તેના ૪૩ વર્ષીય પતિ, અબ્દુલ જલીલ સાલેહનો ઉલ્લેખ કરે છે, જે ગયા ઓગસ્ટમાં પરિવાર માટે ખોરાક અને ઘરગથ્થુ સામાન ખરીદવા માટે ચાલીને જતા હતા ત્યારે માર્યા ગયા હતા. તે ક્ષણે, ઓલાએ તેના પરિવારનો એકમાત્ર કમાનાર ગુમાવ્યો અને તે પાંચથી ૧૭ વર્ષની વયના તેના બાળકોને એકલા ઉછેરે છે. તે કહે છે કે, દરરોજ પહેલા કરતા વધુ મુશ્કેલ છે, મારી જવાબદારીઓ વધતી જાય છે. યુએન વુમન અનુસાર, ઓકટોબર ૨૦૨૩માં યુદ્ધ શરૂ થયા પછી ગાઝામાં અંદાજિત ૧૬,૦૦૦ મહિલાઓએ તેમના પતિ ગુમાવ્યા છે અને ગાઝામાં લગભગ સાત પરિવારોમાંથી એક હવે એક મહિલા દ્વારા સંચાલિત છે. મોટાભાગના લોકો માટે, શોક કરવા માટે બહુ ઓછો સમય રહ્યો છે. વીજળી કે વેન્ટિલેશન વિના તંબુઓમાં રહેતા, તેઓ ખોરાક, પાણી અને રોજિંદા જીવનની મૂળભૂત બાબતો સુરક્ષિત કરવામાં વ્યસ્ત છે. મહિલાઓની સલામત જગ્યાના ક્ષેત્ર સંયોજક, અલાઆદૌદ કહે છે કે આ પહેલ મહિલાઓને મુક્તપણે પોતાને વ્યક્ત કરવા અને માનસિક અને વ્યવહારૂ ટેકો મેળવવા માટે સલામત વાતાવરણ આપવા માટે બનાવવામાં આવી હતી. દરેક સ્ત્રી પોતાના અનુભવ સાથે આવે છે અને તેને બદલવા માંગે છે. મધ્ય ગાઝામાં કેમ્પની અલ-ફરાહ સ્કૂલમાં આ કાર્યક્રમ ગયા અઠવાડિયે શરૂ કરવામાં આવ્યો હતો, જેમાં પટ્ટીમાં અન્ય વિસ્થાપન સ્થળોએ વિસ્તરણ કરવાની યોજના છે. ઉત્તરમાં પણ આવા જ સત્રો યોજાઈ રહ્યા છે. ભાવનાત્મક સમર્થન ઉપરાંત, આ સત્રો યુદ્ધ દરમિયાન વધુ તાણપૂર્ણ બનેલા મુદ્દાઓ પર જાગૃતિ લાવે છે : કૌટુંબિક દબાણ, આર્થિક મુશ્કેલીઓ, માનસિક સ્વાસ્થ્ય અને વિસ્થાપિત થાય ત્યારે બાળકોની સંભાળ રાખવામાં મુશ્કેલી વગેરે. દાઉદ કહે છે કે સત્રો શરૂ થયા પછી હાજરી ઝડપથી વધી રહી છે. પહેલા દિવસે લગભગ ૬૦ મહિલાઓને એકત્ર કરવામાં આવી હતી, જે બીજા દિવસે વધીને ૬૫ થઈ ગઈ અને પછી વધુ મહિલાઓએ તેના વિશે સાંભળ્યું અને તેમાં જોડાયા પછી ૭૦થી ૭૫ની વચ્ચે પહોંચી ગઈ. આ મહિલાઓ અમને જણાવે છે કે તેમને કેટલી સલામત જગ્યાઓની જરૂર છે જ્યાં તેઓ મુક્તપણે, સલામત અને આરામથી પોતાને વ્યક્ત કરી શકે છે. તેમને એવી જગ્યાની જરૂર છે જ્યાં તેઓ તેમની લાગણીઓ મુક્ત રીતે વ્યક્ત કરી શકે, સકારાત્મક ઉર્જા મેળવી શકે અને સમાજ અને તેમના બાળકો સાથે કેવી રીતે વ્યવહાર કરવો તે શીખી શકે. સાલેહ કહે છે કે આ એક એવી જગ્યા છે જ્યાં તે ખરેખર દરરોજ મુલાકાત લેવાની રાહ જુએ છે, જ્યાં તેણીને જોવામાં આવે છે, સાંભળવામાં આવે છે અને થોડા સમય માટે એકલતા ભૂલી જાય છે. અન્ય મહિલાઓની ચિંતાઓ સાંભળવાથી, ચર્ચાઓમાં જોડાવાથી, વ્યાવસાયિકોને આઘાત અને તણાવ વિશે વાત કરતા સાંભળવાથી તેણીને વાસ્તવિકતામાં રાહત મળે છે. તે મને આગળ વધવામાં મદદ કરે છે. તે તમને યાદ અપાવે છે કે તમે પણ મહત્ત્વપૂર્ણ છો અને તમે હજી પણ અસ્તિત્વમાં છો. સુઆદ અલ-ઘરાબલી, ૬૩ વર્ષની ઉંમરે, તે જૂથમાં સૌથી વૃદ્ધ સહભાગીઓમાંની એક છે અને, કેટલીક સ્ત્રીઓથી વિપરીત જે મુખ્યત્વે પોતાના દુઃખ વિશે વાત કરવા આવે છે, તે ઘણીવાર વધુ સક્રિય ભૂમિકા ભજવે છે. તે નાની માતાઓને સાંભળે છે અને પોતાના અનુભવો શેર કરે છે, તેના આઠ બાળકોને ઉછેરવાના જીવનકાળ દ્વારા આકાર આપવામાં આવેલી સલાહ આપે છે. યુદ્ધ પહેલા, અલ-ઘરાબાલી ગાઝા શહેરના શુજૈયા પડોશમાં રહેતી હતી. ઘણા લોકોની જેમ, તેનું ઘર નાશ પામ્યા પછી તે પણ વિસ્થાપિત થઈ ગઈ હતી અને હવે તે તેના પુત્ર, તેની પત્ની અને તેમના બાળકો સાથે દેઇર અલ-બલાહમાં તંબુમાં રહે છે. તેમ છતાં, અલ-ઘરાબાલી તેના અનુભવને એવી વસ્તુમાં ફેરવવાનો પ્રયાસ કરે છે જે તે અન્ય સ્ત્રીઓને આપી શકે. સલામત જગ્યા પર, તે ઘણીવાર નાની માતાઓ સાથે એવા સમયે બાળકોના ઉછેર વિશે વાત કરે છે જ્યારે યુદ્ધ અને વિસ્થાપનથી કૌટુંબિક જીવન ખૂબ જ નાટકીય રીતે બદલાઈ ગયું છે. તે કહે છે કે, હું ખુશ છું કારણ કે તે જાગૃતિ લાવે છે, દરેક માતાએ તેના બાળકો પર ધ્યાન આપવાની જરૂર છે. આ પેઢી ઘણી સમસ્યાઓનો સામનો કરી રહી છે. તેણી સત્રોમાં હાજરી આપવાનું શરૂ કરે તે પહેલાં, તેના દિવસો મોટાભાગે તેના તંબુ, પ્રાર્થના અને પડોશીઓ સાથે શાંત સમય વચ્ચે વિતાવતી હતી. પરંતુ સત્રોએ તેણીને કંઈક બીજું અને વિસ્થાપનની એકલતા છોડીને અન્ય લોકોની આસપાસ રહેવાનું કારણ આપ્યું છે. આ એક તાજગીભર્યો અનુભવ છે. હું આ મહિલાઓ સાથે જીવન દ્વારા મને જે શીખવવામાં આવ્યું છે તે શેર કરૂં છું. આ મહિલાઓ એવા જૂથોમાં સામેલ રહી છે જેમણે સૌથી મોટી જવાબદારીઓ નિભાવી છે. તેઓએ ગરીબી, વિસ્થાપન અને ભારે દબાણનો અનુભવ કર્યો છે. અહી અમે તેમને કહીએ છીએ કે તેમની ભૂમિકા કેટલી મહત્ત્વપૂર્ણ રહી છે અને તેમણે કેટલું યોગદાન આપ્યું છે, ત્યારે તેઓ એવું અનુભવે છે કે તેમના પ્રયત્નો અને દુઃખોને માન્યતા આપવામાં આવી છે.