(એજન્સી) નવી દિલ્હી, તા.૨
સફળતાની વાર્તાઓ ફક્ત નસીબ દ્વારા લખાતી નથી, પરંતુ સખત મહેનત, દૃઢ નિશ્ચય અને પ્રિયજનોના બલિદાન દ્વારા લખાય છે. બેંગલુરુના ટેક એન્જિનિયર દિનેશ પણ આવી જ વાર્તા શેર કરે છે. તેણે સાબિત કર્યું કે જો તમને શીખવાનો શોખ હોય અને પડકારોથી ડરતા ન હોવ, તો ગરીબી પણ તમને તમારા મોટા સપનાઓ પ્રાપ્ત કરવાથી રોકી શકતી નથી. દિનેશે પોતાની કારકિર્દીની શરૂઆત ૫,૦૦૦ પ્રતિ માસના પગારથી કરી હતી. પરંતુ આજે, તે તે જ કંપનીમાં એન્જિનિયરિંગ મેનેજર છે, જે વાર્ષિક ૪૮ લાખ રૂપિયા પગાર મેળવે છે. દિનેશની સફળતા તેની માતાની અતૂટ શ્રદ્ધા અને અપાર બલિદાનની વાર્તા છે. દિનેશનો જન્મ એક ગરીબ ખેડૂત પરિવારમાં થયો હતો. તેના માતાપિતા ખેતમજૂર તરીકે કામ કરતા હતા. ઘરમાં હંમેશા પૈસાની તંગી રહેતી હતી. પરિસ્થિતિ એટલી ખરાબ હતી કે જ્યારે દિનેશ માત્ર ૭ વર્ષનો હતો, ત્યારે તેના માતાપિતા તેને અને તેના મોટા ભાઈને ગામમાં છોડીને સારી નોકરીની શોધમાં બેંગલુરૂ ગયા. ત્યાં, તેની માતા દિવસભર ઘણા ઘરોમાં કામ કરતી હતી અને પછી સાંજે કપડાની ફેક્ટરીમાં દરજી તરીકે કામ કરતી હતી. તેનું લક્ષ્ય તેના બાળકોને સારૂં જીવન આપવાનું હતું. તેના માતાપિતાએ પરિવાર માટે એક મુશ્કેલ નિર્ણય લીધો.ગરીબ પરિવારમાં જન્મેલા દિનેશનું બાળપણ મુશ્કેલીઓથી ભરેલું હતું. તેના માતાપિતાએ ગુજરાન ચલાવવા માટે ખેતમજૂરી કરવી પડી હતી. જ્યારે તેઓ તેને ગામમાં છોડીને બેંગલુરૂ ગયા, ત્યારે તે તેમના માટે એક પીડાદાયક નિર્ણય હતો. તેની માતાએ બાળકોને શિક્ષિત કરવા અને તેમના ભવિષ્યને સુનિશ્ચિત કરવા માટે બેંગલુરુમાં દિવસ-રાત કામ કર્યું. આ બલિદાન દિનેશ માટે સૌથી મોટી પ્રેરણા બની. ૧૦મું ધોરણ પાસ કર્યા પછી, દિનેશને અભ્યાસ ચાલુ રાખવામાં મોટો પડકારનો સામનો કરવો પડ્યો. આર્થિક મુશ્કેલીઓને કારણે, તેણે ઉચ્ચ શિક્ષણ માટે સરકારી પોલિટેકનિક કોલેજ પસંદ કરી. તેનું સૌથી મોટું કારણ એ હતું કે છાત્રાલય સંપૂર્ણપણે મફત હતું. ભલે આ કોલેજ તેની પહેલી પસંદગી ન હતી, તેણે તેને જીવનભરની તક માન્યું. દિનેશે અહીં સખત મહેનત કરી અને ટૂંક સમયમાં જ તેના વર્ગના સૌથી તેજસ્વી વિદ્યાર્થીઓ (ટોપર્સ) માંનો એક બન્યો. આ તેના જીવનનો પહેલો મોટો વળાંક સાબિત થયો. પોલિટેકનિકમાં સારૂં પ્રદર્શન કર્યા પછી, દિનેશે એન્જિનિયરિંગ (બી.ટેક) કરવાનું નક્કી કર્યું. ત્યાં સુધીમાં, તેના મોટા ભાઈને પાવર ગ્રીડ કોર્પોરેશન ઓફ ઈન્ડિયામાં સારી નોકરી મળી ગઈ હતી. તેના ભાઈના પ્રોત્સાહન અને નાણાકીય સહાયથી, દિનેશે એન્જિનિયરિંગનો અભ્યાસ પૂર્ણ કર્યો. પરિવારના સમર્થન અને તેની મહેનતથી, દિનેશે ઉચ્ચ શિક્ષણનું પોતાનું સ્વપ્ન પૂર્ણ કર્યું. તેની એન્જિનિયરિંગ ડિગ્રી પ્રાપ્ત કર્યા પછી, દિનેશે બેંગલુરૂમાં એક કંપનીમાં જુનિયર વેબ ડેવલપર તરીકે નોકરી મેળવી. તેનો શરૂઆતનો પગાર માત્ર ૫,૦૦૦ રૂપિયા પ્રતિ માસ હતો. પગાર ખૂબ ઓછો હતો, પરંતુ વેબ ડેવલપમેન્ટ અને કોડિંગ શીખવાનો દિનેશનો જુસ્સો અપાર હતો. ઓછા પગાર છતાં, તેણે પોતાની કુશળતામાં સુધારો કરવાનું ચાલુ રાખ્યું. દિનેશની શીખવાની ઉત્સુકતા, દૃઢ નિશ્ચય અને જબરદસ્ત મહેનતે તેને આગળ ધપાવ્યો. આજે, તે તે જ કંપનીમાં એન્જિનિયરિંગ મેનેજર તરીકે ઉચ્ચ પદ ધરાવે છે. તેમનો વાર્ષિક પગાર ૪૮ લાખ રૂપિયા છે. આ સફળતા સાથે, તેમણે તેમના ગામમાં ૫ એકર જમીન અને એક કાર ખરીદી છે. દિનેશની વાર્તા ફક્ત નોકરી વિશે નથી, પરંતુ ધીરજ, જુસ્સા અને તેમની માતાના બલિદાનની શક્તિ પણ દર્શાવે છે.