(એજન્સી) તા.૧૦
કેટલીક વાસ્તવિક જીવનની વાર્તાઓ ફિલ્મની સ્ક્રિપ્ટ જેટલી સુંદર હોય છે. છતાં, તેમની પાછળ ફક્ત થોડા કલાકોના ફિલ્માંકન અથવા સ્ક્રિપ્ટેડ સંવાદો જ નહીં, પરંતુ જીવનભરના સમર્પણનો અનુભવ છુપાયેલો છે. આને ‘માતૃ-રૂપેણ સંસ્થિતમ’ના દૃષ્ટિકોણથી જોઈને – માતાને દિવ્યતાના અવતાર તરીકે માન આપવું – આપણે માતૃત્વના પવિત્ર સ્વભાવને ઓળખીએ છીએ. ચાલો તેમની સંપૂર્ણ વાર્તાનું અન્વેષણ કરીએ… કારકિર્દી અને સંભાળનું શહેર, કોટાએ ફરી એકવાર સામાજિક પરિવર્તનનું ઉદાહરણ સ્થાપિત કર્યું છે. આ વાર્તા ઓડિશાના ગંજમ જિલ્લાના એક નાના ગામ, બકલીકોડાની છે, જ્યાં એક માતાએ પોતાના પુત્રના સપનાઓને વાસ્તવિકતામાં ફેરવવા માટે આખું જીવન સંઘર્ષ કર્યો. કેન્સરથી પોતાના પતિને ગુમાવ્યા પછી અને ગંભીર આર્થિક મુશ્કેલીઓનો સામનો કર્યા પછી પણ, તેણીએ હાર માની નહીં; તેણીના સીવણ મશીન પર આધાર રાખીને, તેણીએ તેના પુત્રને શિક્ષિત કર્યો અને તેને સફળતાની નવી ઊંચાઈઓ સુધી પહોંચવામાં મદદ કરી.કોટા કોચિંગ ઇન્સ્ટિટ્યૂટના વિદ્યાર્થી જીગર નાયકે JEE-એડવાન્સ્ડમાં ઓલ ઇન્ડિયા રેન્ક (AIR) ૫૪૭૪ અનેર્OBC-NCL કેટેગરીમાં ૧૨૦૧ રેન્ક મેળવ્યો. JEE-મેઇનમાં, તેણે AIR ૧૭૭૮૩ અને OBC-NCL કેટેગરીમાં ૪૫૯૭ રેન્ક મેળવ્યો. આ પહેલા, જીગરે ધોરણ ૧૦માં ૯૫% અને ધોરણ ૧૨માં ૮૭% ગુણ મેળવ્યા હતા. આ સિદ્ધિ સાથે, તે તેના ગામ અને પરિવારમાંથી પ્રથમ IITian બનવા માટે તૈયાર છે. જીગર નાયકની વાર્તા સંઘર્ષ, બલિદાન અને સપનાઓની પ્રાપ્તિનું પ્રેરણાદાયી ઉદાહરણ છે. નાણાકીય મુશ્કેલીઓ, પિતાનું અકાળે અવસાન અને કૌટુંબિક જવાબદારીઓ હોવા છતાં, જીગરે ક્યારેય પોતાના લક્ષ્યો સાથે સમાધાન કર્યું નહીં. તેની માતા અપૂર્વ નાયકના અથાક પ્રયત્નો અને પોતાના સમર્પણથી પ્રેરિત, તેણે એક એવો સીમાચિહ્ન હાંસલ કર્યો છે જે હવે આખા ગામ માટે ગર્વનો સ્ત્રોત છે.કેન્સરે તેના પિતાની હાજરી છીનવી લીધીજીગરના પિતા જુરીનાથ નાયક, ગુજરાતમાં કાપડ ઉદ્યોગમાં કામ કરતા હતા. પરિવારનું જીવન સામાન્ય રીતે ચાલી રહ્યું હતું, પરંતુ તેમને કેન્સરનું નિદાન થયું નહીં. પરિવારની વર્ષોની બચત સારવાર પર ખતમ થઈ ગઈ. બીમારી સામે લડ્યા પછી તેમનું ૨૦૨૦માં અવસાન થયું. પિતાના મૃત્યુ પછી, પરિવારને વધુને વધુ આર્થિક કટોકટીનો સામનો કરવો પડ્યો, છતાં તેમની માતા અપૂર્વાએ તેમના પુત્રના સપનાઓને ચકનાચૂર થવા દેવાનો ઇન્કાર કર્યો.પરિવારને એકસાથે રાખવો; ટેલરિંગ દ્વારા શિક્ષણ માટે ભંડોળ પૂરૂં પાડવુંપતિના અવસાન પછી, અપૂર્વ નાયકે આખા પરિવારની જવાબદારી સંભાળી. તેણીએ સોનાની લોન લીધી અને દરજી તરીકે કામ કરવાનું શરૂ કર્યું, પડોશના ઘરો પાસેથી સિલાઈનું કામ લેવાનું શરૂ કર્યું. આખો દિવસ સીવણ મશીન પર સખત મહેનત કરીને, તેણી ઘરના ખર્ચાઓનું સંચાલન કરતી હતી અને સાથે સાથે તેના પુત્રના શિક્ષણ માટે પૈસા બચાવતી હતી. એવા સમયે પણ આવ્યા જ્યારે સંજોગો એટલા ખરાબ થઈ ગયા કે ઘર ચલાવવું એક સંઘર્ષ બની ગયું, છતાં તેણીએ ક્યારેય પોતાની મુશ્કેલીઓનો ભાર તેના પુત્ર પર પડવા દીધો નહીં.