(એજન્સી) તા.ર૪
ઉત્તર પ્રદેશના પ્રતાપગઢના રહેવાસી ઉત્તમ કુમાર તિવારી તેમના દૃઢ નિશ્ચય અને સતત સંઘર્ષનું પરિણામ છે. તેમના પિતાનું તેમને આઈઆઈટીમાં મોકલવાનું સ્વપ્ન ચકનાચૂર થઈ ગયું, અંગ્રેજી ભાષા પ્રત્યેનો તેમનો ડર ચકનાચૂર થઈ ગયો, અને ૧૩ નિષ્ફળતાઓ કોઈપણનું મનોબળ તોડવા માટે પૂરતી હતી. પરંતુ ઉત્તમ વધુને વધુ ’ઉત્તમ’ બનતો રહ્યો. એ જ ઉત્તમ, જેને બી.ટેક. પછી ૧૦,૦૦૦ રૂપિયાની નોકરી લેવા બદલ ટોણા મારવામાં આવતા હતા, તેમણે યુપી સિવિલ સર્વિસીસ પરીક્ષામાં ૨૪મો ક્રમ મેળવ્યો અને એસડીએમ અધિકારી બન્યા.”જીવનમાં એવું કોઈ કાર્ય નથી જે વ્યક્તિ જો નક્કી કરે તો તે પૂર્ણ ન કરી શકે. ફક્ત દૃઢ નિશ્ચયની જરૂર છે.” આ વાર્તા ઉત્તર પ્રદેશના જાલૌન જિલ્લાના ઓરાઈ (સદર) તહસીલના SDM ઉત્તમ કુમાર તિવારીની છે. એક સામાન્ય મધ્યમ વર્ગના પરિવારમાંથી આવતા, ઉત્તમ કુમારની સફળતાની વાર્તા વારંવાર નિષ્ફળતાઓ છતાં અટલ નિશ્ચય, આત્મવિશ્વાસ અને સખત મહેનતના ઉદાહરણથી ઓછી નથી. ઉત્તમ કુમાર તિવારી ઉત્તર પ્રદેશના પ્રતાપગઢના રહેવાસી છે. તેઓ એક નીચલા-મધ્યમ વર્ગના પરિવારમાં મોટા થયા હતા. તેમના પિતા સિવિલ કોર્ટમાં કારકુન હતા. તેમને ત્રણ બહેનો અને બે ભાઈઓ હતા. તે ખૂબ જ મર્યાદિત સંસાધનો સાથે મોટો થયો હતો અને તેણે ગરીબીનો અનુભવ કર્યો હતો. કદાચ એટલા માટે જ તેના પિતા ઇચ્છતા હતા કે તેનો પુત્રI ITમાંથી એન્જિનિયરિંગ કરે અને તેનું ભવિષ્ય સારું બને. પરંતુ ભાગ્યની બીજી જ યોજના હતી. ઉત્તમે જોશ ટોક સાથેની એક મુલાકાતમાં નિષ્ફળતાથી સફળતા સુધીની પોતાની સફર શેર કરી. તેણે સમજાવ્યું કે તેના પિતા ઇચ્છતા હતા કે તે IITમાં એન્જિનિયરિંગ કરે. તેથી, તેણે IIT-JEEની તૈયારી માટે ૪૨,૦૦૦ની વ્યવસ્થા કરવા માટે પોતાની બધી બચત એકઠી કરી. આ તેના જીવનમાં એક મોટી તક હતી. પછી તેણે સૌથી મોટા પડકારનો સામનો કર્યોઃ અંગ્રેજી. હિન્દી અને અંગ્રેજી માધ્યમ વચ્ચેનો તફાવત સૌથી મોટો પડકાર બની ગયો. બી.ટેક પછી ખાનગી નોકરી શોધવી મુશ્કેલ સાબિત થઈ. પ્લેસમેન્ટના અભાવે અને નાણાકીય મુશ્કેલીઓને કારણે, તેણે કોલ સેન્ટરમાં પણ પ્રયાસ કર્યો, પરંતુ ત્યાં તેની વધુ પડતી લાયકાતનો ઉલ્લેખ કરીને તેને નકારી કાઢવામાં આવ્યો. દરમિયાન, તેને મહિને રૂા.૧૦,૦૦૦ની નોકરી મળી, પરંતુ તેને ટોણા મારવાનો સામનો કરવો પડ્યો. લોકો તેને બી.ટેક પર લાખો ખર્ચ કરવા અને માત્ર રૂા.૧૦,૦૦૦માં નોકરી મેળવવા બદલ ટોણા મારતા હતા. વારંવાર નિષ્ફળતાઓ છતાં, તે અનુકૂળ પરિસ્થિતિઓથી ડર્યો નહીં. નોકરી, લગ્ન અને બાળકો સાથે વ્યવહાર કરતી વખતે, તેણેPCSની તૈયારી કરવાનું છોડ્યું નહીં. તેણે પોતાની ખામીઓ ઓળખી, દિવસ-રાત સખત મહેનત કરી, અને પછી તે ક્ષણ આવી જ્યારે તે વર્ષોથી સંઘર્ષ કરી રહ્યો હતો.