પાલીના ૭૨ વર્ષીય રવિન્દ્ર કાબરાની વાર્તા સંઘર્ષ, આશા અને આત્મવિશ્વાસનું ઉદાહરણ છે. લગભગ ૨૫ વર્ષ પહેલાં, તેઓ ઊંડા હતાશા સામે લડી રહ્યા હતા અને જીવનથી મોહભંગ થઈ ગયા હતા. પરંતુ તેમણે ટેકો માટે પ્રકૃતિ તરફ વળ્યા અને માટીમાં એક નવો અર્થ શોધ્યો. આજે, તેઓ ઉમેદ ભવન પેલેસની સુંદરતામાં વધારો કરે છે અને હજારો છોડની સંભાળ રાખે છે. યુવાનોને હતાશા દૂર કરવામાં અને સકારાત્મક વિચારસરણીને પ્રોત્સાહન આપવા માટે, તેમણે “ગાર્ડન ઓફ હોપ” નામનું પુસ્તક લખ્યું, જે જીવનને નવી દિશા આપવાનો સંદેશ આપે છે

(એજન્સી) પાલી, તા.૧૦
જો તમે જીવનમાં હારી ગયા છો, તો તે જીવનનો અંત નથી, પરંતુ એક નવી શરૂઆત છે. તમારે ફક્ત તમારા ખોટા નિર્ણયોમાંથી શીખવાની અને આગળ વધવાની જરૂર છે. આ ૭૨ વર્ષીય રવિન્દ્ર કાબરાના શબ્દો છે, જેમને આજે કોઈ પરિચયની જરૂર નથી. એક સમય હતો, લગભગ ૨૫ વર્ષ પહેલાં, જ્યારે તેઓ હતાશાના ઊંડાણમાં હતા, એક એવી જગ્યા જ્યાંથી મોટાભાગના લોકો પાછા ફરતા નથી. પરંતુ તેમણે હાર ન માની. તેમણે માટીમાંથી “જીવનનું રહસ્ય” શોધ્યું, પ્રકૃતિને સ્વીકારી અને આજે તેઓ તેમની કલાથી વિશ્વ વિખ્યાત ઉમેદ ભવન મહેલની સુંદરતામાં વધારો કરી રહ્યા છે. આ “સિંહ”, જે ૭૨ વર્ષની ઉંમરે પણ દિવસમાં ૧૦ કલાક કામ કરે છે, તેણે હવે યુવાનોને હતાશા દૂર કરવામાં મદદ કરવા માટે “આશાનો બગીચો” નામનું પુસ્તક લખ્યું છે. આ પુસ્તક ફક્ત એક પુસ્તક નથી, પરંતુ સંઘર્ષ, આશા અને આત્મવિશ્વાસની વાર્તા છે. રવિન્દ્ર કાબરા માને છે કે પ્રકૃતિની નજીક રહીને, સકારાત્મક માનસિકતા અપનાવીને અને પોતાના પર વિશ્વાસ રાખીને, જીવનના મોટા પડકારોને પણ દૂર કરી શકાય છે. ચાલો સ્મિત સાથે જીવન જીવવા માટેના તેમના “લીલા સૂત્ર”ની શોધ કરીએ, જેણે અંધકારને પ્રકાશમાં પરિવર્તિત કર્યો. રવિન્દ્ર કાબરાએ સમજાવ્યું કે ૨૫ વર્ષ પહેલાં તેમણે તેમના જીવનમાં એક એવો સમય અનુભવ્યો જ્યારે તેઓ ફક્ત એક જ વસ્તુ જોઈ શકતા હતા કે તેમણે પોતાનું જીવન સમાપ્ત કરી દેવું જોઈએ. તેમને લાગ્યું કે જીવન હવે શક્ય નથી. પરંતુ આ પછી કુદરત તેમના જીવનમાં એક મહત્ત્વપૂર્ણ માધ્યમ બની ગઈ અને તે તેમાં સંપૂર્ણપણે ડૂબી ગયો. કુદરતે તેમને જીવનમાં એક નવો રસ્તો બતાવ્યો. તેમણે સમજાવ્યું કે આજે તેમનો હેતુ તેમના અનુભવો અન્ય લોકો સાથે શેર કરવાનો છે અને તેમને મુશ્કેલ પરિસ્થિતિઓ અને હતાશાને કેવી રીતે દૂર કરવી તે બતાવવાનો છે, જેમ તેમણે હતાશાને દૂર કરી અને સુખી જીવન જીવી રહ્યા છે. તેમનું માનવું છે કે સકારાત્મક વિચારસરણી, કુદરત સાથે જોડાણ અને આત્મવિશ્વાસ જીવનને એક નવી દિશા આપી શકે છે. પહેલી વાત એ છે કે જીવનમાં અનુભવેલા ખરાબ સમયમાંથી શીખો અને ફરીથી એ જ ભૂલો કર્યા વિના આગળ વધો. રસ્તાઓ દૃશ્યમાન થશે, અને તમે નવા માર્ગ પર આગળ વધશો. તમારી ઉંમર ભલે ગમે તે હોય, તમે ૨૫, ૫૦, કે ૬૦ વર્ષના હો, ક્યારેય ઉંમરને તમારા જીવનમાં પ્રશ્ન ન બનવા દો. જો આજે, ૭૨ વર્ષની ઉંમરે, હું દિવસમાં ૧૦ કલાક કામ કરી શકું છું અને મારા ૬૦,૦૦૦ બાળકોને ટેકો આપી શકું છું, તો કોઈપણ તે કરી શકે છે. તેથી, આપણી વિચારસરણી સકારાત્મક હોવી જોઈએ. આપણે સકારાત્મક માર્ગ અપનાવવો જોઈએ, પોતાને સકારાત્મક લોકોથી ઘેરી લેવો જોઈએ અને પ્રકૃતિ સાથે જોડાયેલા રહેવું જોઈએ. કુદરત એક એવું માધ્યમ છે જે સકારાત્મક વિચારોને પ્રોત્સાહન આપે છે. પ્રકૃતિની સેવા કરવી એટલે ભગવાનની સેવા કરવી અને જ્યારે તમે ભગવાનની સેવા કરો છો, ત્યારે તેમના આશીર્વાદ તમને હતાશાને દૂર કરવામાં અને જીવનના સંઘર્ષોને દૂર કરવામાં મદદ કરે છે. નિષ્ફળતાને જીવનનો અંત ન માનો; તેના બદલે, તેમાંથી શીખો અને આગળ વધો. આમ કરવાથી, જીવન ગોકુળના માળીની જેમ સ્મિત કરશે. રવિન્દ્ર કાબરાએ કહ્યું કે તેમણે ક્યારેય પુસ્તક લખવાનું વિચાર્યું ન હતું, પરંતુ તેમની ભત્રીજી તેમની સૌથી મોટી પ્રેરણા બની. તેમણે કહ્યું, “કાકા, તમારા જીવનનો મોટો પ્રભાવ પડ્યો છે અને તમારે તમારા વિચારો અને સંઘર્ષોની વાર્તા એક પુસ્તકમાં લખવી જોઈએ જેથી યુવા પેઢી તેને વાંચી શકે.” તેમણે સમજાવ્યું કે આજની યુવા પેઢી હતાશા સાથે વધુ સંઘર્ષ કરી રહી છે.તેથી, આ પુસ્તક વાંચવાથી તેમને હતાશાને કેવી રીતે દૂર કરવી અને સફળતાના માર્ગ પર આગળ વધવું તે સમજવામાં મદદ મળશે.રવિન્દ્ર કાબરા સમજાવે છે કે તેમના પુસ્તકનું શીર્ષક “આશાનો બગીચો” છે. તેમનો સંદેશ છે કે “નિષ્ફળતા જીવનનો અંત નથી.” જો તમે જીવનમાં હારી ગયા છો, તો તે જીવનનો અંત નથી, પરંતુ એક નવી શરૂઆત છે. જો તમે તમારા સંઘર્ષ દરમિયાન લીધેલા ખોટા નિર્ણયોમાંથી શીખો છો અને આગળ વધો છો, તો જીવન નવા દરવાજા ખોલે છે અને તમને નવા રસ્તા બતાવે છે. તેમનું માનવું છે કે નિષ્ફળતા વ્યક્તિને તોડતી નથી, પરંતુ તેમને મજબૂત બનાવે છે.રવિન્દ્ર કાબરા પોતાના જીવનમાં સફળતા પ્રાપ્ત કર્યા પછી પ્રેરણારૂપ બન્યા છે. તેમણે પાલીના જવાઈ વિસ્તારમાં ગોકુલ ખીણ પણ વિકસાવી છે, જે તેમના ૬૦,૦૦૦ છોડથી ઘેરાયેલી છે, જેનો તેઓ પોતાના બાળકોની જેમ ઉછેર કરે છે. તેમનું કહેવું છે કે જો કોઈ ત્યાં થોડીવાર બેસે છે, તો તેમને એવું લાગશે કે જાણે તેમણે ગોકુલ ખીણના પ્રવેશદ્વાર પર પોતાનું ડિપ્રેશન અને તણાવ છોડી દીધું હોય. કુદરતી વાતાવરણ, હરિયાળી અને શાંતિથી ભરેલું આ સ્થળ લોકોને માનસિક શાંતિ પ્રદાન કરે છે.